Gair neu gymal sy’n torri ar rediad arferol ymadrodd
drwy ddodi yn ei ganol rywbeth sy'n gysylltiedig o ran ystyr ond heb fod yn
rhan ramadegol ohono yw sangiad.[1]
Er enghraifft, yn y Gymraeg, safle arferol adferfol, sef gair neu eiriau sy’n rhoi
rhagor o wybodaeth am y ferf, yw
naill ai ar ddiwedd neu ynteu ar ddechrau brawddeg, e.e.
Mae pump o lyfrau yno.
Yno mae pump o lyfrau.
Ond, os y’i rhoir yng nghanol y frawddeg, mae’n mynd yn
erbyn rhediad naturiol y frawddeg, ac felly, mae'n achosi treiglad meddal:
Mae yno bump o lyfrau.
Fodd bynnag, mewn brawddeg fel:
Cyrhaeddodd yr heddlu, ac wedyn, lladdwyr tân.
nid yw ac wedyn yn sangiad o’r iawn ryw, gan y
gellir rhoi berf rhyngddo a lladdwyr tân:
Cyrhaeddodd yr heddlu, ac wedyn, cyrhaeddodd
lladdwyr tân.
ac felly, does dim angen treiglad.



