Rhennir y sustem ferfol mewn Cymraeg Cyfoes, yn enwedig mewn Cymraeg Llafar Ysgrifenedig, yn ddwy gystrawen:
i. Y gystrawen gryno (“the concise construction”)
ii. Y gystrawen gwmpasog (“the periphrastic construction”)
Y modd mynegol (“The indicative mood”)
Defnyddir y modd mynegol i fynegi gosodiadau ffeithiol. Yn y modd mynegol, mae’r gystrawen gryno’n mynegi amserau syml (“simple tenses”), tra defnyddir y gystrawen gwmpasog i fynegi agwedd (“aspect”).
Y gystrawen gryno
Yr amser dyfodol syml (“The simple future tense”)
Yr amser dyfodol syml (“The simple future tense”)
Un.
1. -a i
2. -i di
3. -ith e/o (gwr.)
3. -ith hi (ben.)
Llu.
1. -wn ni
2. -wch chi
3. -an nhw
Er enghraifft: Gwela i chi fory. (“I’ll see you tomorrow.”)
Un.
1. -ais i
2. -aist ti
3. -odd e/o (gwr.)
3. -odd hi (ben.)
Llu.
1. -on ni
2. -och chi
3. -on nhw
Er enghraifft: Gwelais i chi yn y dre ddoe. (“I saw you in town yesterday.”)
Y gystrawen gwmpasog
i. Y presennol (“The present”)
Un.
1. dw i
3. rwyt ti
3. mae e/o (gwr.)
3. mae hi (ben.)
Llu.
1. dyn ni
2. dych chi
3. maen nhw
Presennol amherffaith (“Present imperfect”)
Yma defnyddir yn (sydd ddim yn achosi treiglad) fel marciwr agwedd (“aspectual marker”):
Mae’r awdur yn darllen y llyfr.
Presennol perffaith (“Present perfect”)
Yma defnyddir wedi fel marciwr agwedd:
Mae’r awdur wedi darllen y llyfr.
Presennol perffaith parhaol (“Continuous past perfect”)
Yma defnyddir wedi bod yn fel marciwr agwedd:
Mae’r awdur wedi bod yn darllen y llyfr.
ii. Y gorffennol (“The past”)
Un.
1. ro’n i
2. ro’t ti
3. roedd e/o (gwr.)
3. roedd hi (ben.)
Llu.
1. ro’n ni
2. ro’ch chi
3. ro’n nhw
Gorffennol amherffaith
Yma defnyddir yn (sydd ddim yn achosi treiglad) fel marciwr agwedd:
Roedd awdur yn darllen y llyfr
Gorffennol perffaith
Yma defnyddir wedi fel marciwr agwedd:
Roedd yr awdur wedi darllen y llyfr.
Gorffennol perffaith parhaol
Yma defnyddir wedi bod yn fel marciwr agwedd:
Roedd yr awdur wedi bod yn darllen y llyfr.
iii. Y dyfodol
Un.
1. bydda i
2. byddi di
3. bydd e/o (gwr.)
3. bydd hi (ben.)
Llu.
1. byddwn ni
2. byddwch chi
3. byddan nhw
Dyfodol amherffaith
Yma defnyddir yn (sydd ddim yn achosi treiglad) fel marciwr agwedd:
Bydd awdur yn darllen y llyfr.
Dyfodol perffaith
Yma defnyddir wedi fel marciwr agwedd:
Bydd yr awdur wedi darllen y llyfr.
Dyfodol perffaith parhaol
Yma defnyddir wedi bod yn fel marciwr agwedd:
Bydd yr awdur wedi bod yn darllen y llyfr.
Y modd dibynnol (“The subjunctive mood”)
Rhennir y modd dibynnol yn:
i. Y dibynnol fformwläig (“The formulaic subjunctive”)
ii. Y dibynnol amodol (“The conditional subjunctive”)
Y dibynnol fformwläig
Yn yr iaith lafar, olion y dibynnol presennol llenyddol yw’r dibynnol fformwläig. Fe’i ceir mewn gwirebau a diarhebion, ac, yn aml iawn, mae’n cyfateb i ymadroddion tebyg yn y Saesneg:
Da boch chi! (“Goodbye!”)
doed a ddelo (“come what may”)
boed hynny fel y bo (“be that as it may”)
Dyn a’n helpo! (“Heaven helpu us!”)
Annichonolrwydd (“impossibility”)
Y modd gorchmynnol (“The imperative mood”)
Mae’r modd gorchmynnol yn mynegi gorchymyn neu gais, e.e.
Aros lle rwyt ti! (“Stay where you are!”)
Cofiwch brynu llaeth! (“Remember to buy milk!”)
Yn y Gymraeg, mae’r modd gorchmynnol yn meddu ar bum ffurf bersonol ac un ffurf amhersonol:
Un.
1. –
2. ø, -a
3. -ed
Llu.
1. -wn
2. -wch
3. -ent
Dim ond ffurfiau’r 2 bers. a ddefnyddir yn gyson mewn Cymraeg llafar. Clywir y 3 pers. un. yn anaml iawn erbyn hyn, a ffurf lenyddol bur yw’r 3 pers. llu.
Mae ffeil PDF o'r 'papur' hen ar gael yma.
1. -ais i
2. -aist ti
3. -odd e/o (gwr.)
3. -odd hi (ben.)
Llu.
1. -on ni
2. -och chi
3. -on nhw
Er enghraifft: Gwelais i chi yn y dre ddoe. (“I saw you in town yesterday.”)
Y gystrawen gwmpasog
i. Y presennol (“The present”)
Un.
1. dw i
3. rwyt ti
3. mae e/o (gwr.)
3. mae hi (ben.)
Llu.
1. dyn ni
2. dych chi
3. maen nhw
Presennol amherffaith (“Present imperfect”)
Yma defnyddir yn (sydd ddim yn achosi treiglad) fel marciwr agwedd (“aspectual marker”):
Mae’r awdur yn darllen y llyfr.
(“The author is reading the book.”)
Presennol perffaith (“Present perfect”)
Yma defnyddir wedi fel marciwr agwedd:
Mae’r awdur wedi darllen y llyfr.
(“The author has read the book”)
Presennol perffaith parhaol (“Continuous past perfect”)
Yma defnyddir wedi bod yn fel marciwr agwedd:
Mae’r awdur wedi bod yn darllen y llyfr.
(“The author has been reading the book.”)
ii. Y gorffennol (“The past”)
Un.
1. ro’n i
2. ro’t ti
3. roedd e/o (gwr.)
3. roedd hi (ben.)
Llu.
1. ro’n ni
2. ro’ch chi
3. ro’n nhw
Gorffennol amherffaith
Yma defnyddir yn (sydd ddim yn achosi treiglad) fel marciwr agwedd:
Roedd awdur yn darllen y llyfr
(“The author was reading the book”)
Gorffennol perffaith
Yma defnyddir wedi fel marciwr agwedd:
Roedd yr awdur wedi darllen y llyfr.
(“The author had read the book.”)
Gorffennol perffaith parhaol
Yma defnyddir wedi bod yn fel marciwr agwedd:
Roedd yr awdur wedi bod yn darllen y llyfr.
(“The author had been reading the book.”)
iii. Y dyfodol
Un.
1. bydda i
2. byddi di
3. bydd e/o (gwr.)
3. bydd hi (ben.)
Llu.
1. byddwn ni
2. byddwch chi
3. byddan nhw
Dyfodol amherffaith
Yma defnyddir yn (sydd ddim yn achosi treiglad) fel marciwr agwedd:
Bydd awdur yn darllen y llyfr.
(“The author will (be) read(ing) the book”)
Dyfodol perffaith
Yma defnyddir wedi fel marciwr agwedd:
Bydd yr awdur wedi darllen y llyfr.
(The author will have read the book.”)
Dyfodol perffaith parhaol
Yma defnyddir wedi bod yn fel marciwr agwedd:
Bydd yr awdur wedi bod yn darllen y llyfr.
("The author will have been reading the book.”)
Y modd dibynnol (“The subjunctive mood”)
Rhennir y modd dibynnol yn:
i. Y dibynnol fformwläig (“The formulaic subjunctive”)
ii. Y dibynnol amodol (“The conditional subjunctive”)
Y dibynnol fformwläig
Yn yr iaith lafar, olion y dibynnol presennol llenyddol yw’r dibynnol fformwläig. Fe’i ceir mewn gwirebau a diarhebion, ac, yn aml iawn, mae’n cyfateb i ymadroddion tebyg yn y Saesneg:
Da boch chi! (“Goodbye!”)
doed a ddelo (“come what may”)
boed hynny fel y bo (“be that as it may”)
Dyn a’n helpo! (“Heaven helpu us!”)
Y dibynnol amodol
Dichonolrwydd (“Possibility”)
Yn yr iaith lafar, mae set o derfyniadau sy’n mynegi dymuniad, amheuaeth, tybiaeth neu afrealiti; pethau sy’n cael eu mynegi gan ‘would’ a ‘were’ yn y Saesneg:
Un.
1. -wn i
2. -et ti
3. -ai e/o (gwr.)
3. -ai hi (ben.)
Llu.
1. -en ni
2. -ech chi
3. -en nhw
Dywedir fod brawddeg fel:
Gallwn i fynd i’r gêm heno, pe byddai tocyn gyda fi.
Yn yr iaith lafar, mae set o derfyniadau sy’n mynegi dymuniad, amheuaeth, tybiaeth neu afrealiti; pethau sy’n cael eu mynegi gan ‘would’ a ‘were’ yn y Saesneg:
Un.
1. -wn i
2. -et ti
3. -ai e/o (gwr.)
3. -ai hi (ben.)
Llu.
1. -en ni
2. -ech chi
3. -en nhw
Dywedir fod brawddeg fel:
Gallwn i fynd i’r gêm heno, pe byddai tocyn gyda fi.
(“I could go to the match tonight, if I had a ticket.”)
yn mynegi dichonolrwydd (“possibility, hypotheticality”), gan mai yn y dyfodol y mae’r digwyddiad y cyfeirir ato, sef y ‘gêm’ yn yr achos hwn.
Yn yr iaith lafar, dim ond pum berf moddol (“modal verbs”) sy’n dewis y terfyniadau hyn yn rheolaidd, sef: ‘gallu/medru’, ‘hoffi/licio/caru’ a ‘dylai’; mae’r mwyafrif llethol o ferfau’n dewis y gystrawen gwmpasog:
Byddwn i’n ystyried hynny. (“I would consider that.”)
Ond, yn nhafodieithoedd y De, gall y ferfau afreolaidd sy’n seiliedig ar ‘mynd’ fod yn gryno hefyd:
Elwn i’r gêm heno, pe byddai tocyn gyda fi
yn mynegi dichonolrwydd (“possibility, hypotheticality”), gan mai yn y dyfodol y mae’r digwyddiad y cyfeirir ato, sef y ‘gêm’ yn yr achos hwn.
Yn yr iaith lafar, dim ond pum berf moddol (“modal verbs”) sy’n dewis y terfyniadau hyn yn rheolaidd, sef: ‘gallu/medru’, ‘hoffi/licio/caru’ a ‘dylai’; mae’r mwyafrif llethol o ferfau’n dewis y gystrawen gwmpasog:
Byddwn i’n ystyried hynny. (“I would consider that.”)
Ond, yn nhafodieithoedd y De, gall y ferfau afreolaidd sy’n seiliedig ar ‘mynd’ fod yn gryno hefyd:
Elwn i’r gêm heno, pe byddai tocyn gyda fi
(“I would go to the game tonight, if I had tocyn”)
Annichonolrwydd (“impossibility”)
Mae brawddeg fel:
Gallwn i fod wedi mynd i’r gêm (neithiwr), pe byddai tocyn gyda fi.
(I could have gone to the match (last night), if I had a ticket”)
yn mynegi annichonolrwydd oherwydd fod y digwyddiad, y cyfeirir ato, sef y gêm, eisoes wedi digwydd, ac felly, mae’n amhosib ei fynychu.
Gallwn i fod wedi mynd i’r gêm (neithiwr), pe byddai tocyn gyda fi.
(I could have gone to the match (last night), if I had a ticket”)
yn mynegi annichonolrwydd oherwydd fod y digwyddiad, y cyfeirir ato, sef y gêm, eisoes wedi digwydd, ac felly, mae’n amhosib ei fynychu.
Y modd gorchmynnol (“The imperative mood”)
Mae’r modd gorchmynnol yn mynegi gorchymyn neu gais, e.e.
Aros lle rwyt ti! (“Stay where you are!”)
Cofiwch brynu llaeth! (“Remember to buy milk!”)
Yn y Gymraeg, mae’r modd gorchmynnol yn meddu ar bum ffurf bersonol ac un ffurf amhersonol:
Un.
1. –
2. ø, -a
3. -ed
Llu.
1. -wn
2. -wch
3. -ent
Dim ond ffurfiau’r 2 bers. a ddefnyddir yn gyson mewn Cymraeg llafar. Clywir y 3 pers. un. yn anaml iawn erbyn hyn, a ffurf lenyddol bur yw’r 3 pers. llu.
Mae ffeil PDF o'r 'papur' hen ar gael yma.
Brake. P. (1998) Cymraeg Graenus, Gwasg Gomer, Llandysul
Lewis, D.G. (1995) Y Llyfr Berfau, Gwasg Gomer, Llandysul.
Quirk, R., Greenbaum, S., Leech, G. a Svartvik, J. (1972) A Grammar of Contemporary English, Longman, Llundain.
Thomas, P.W. (1996) Gramadeg y Gymraeg. Gwasg Prifysgol Cymru, Caerdydd.
Thorne, D.A. (1996) Gramadeg Cymraeg, Gwasg Gomer, Llandysul.
Williams, S.J. (1980) Elfennau Gramadeg Cymraeg. Gwasg Prifysgol Cymru, Caerdydd.

No comments:
Post a Comment
Mae croeso ichi adael sylwadau.